Interview met Clarinca van Assen, codespecialist bij CGR

Interview met Clarinca van Assen, codespecialist bij CGR

Interview met Clarinca van Assen, codespecialist bij CGR

Stichting CGR (Code Geneesmiddelen Reclame) is opgericht in 1998 en heeft als doel om geneesmiddelenreclame gericht op beroepsbeoefenaren in goede banen te leiden door middel van zelfregulering. Het loket van Stichting CGR is ondergebracht bij de Keuringsraad. Wij spreken met codespecialist Clarinca van Assen. 

Wat doet Stichting CGR?
Mensen kunnen bij ons terecht met vragen over de Gedragscode of ze kunnen een adviesaanvraag of klacht bij ons indienen. Wij zijn het loket van de stichting. Janine Galjaard is de directeur en mijn collega Annemarie Steinmetz is procesmanager. Zij verzorgt de administratie van klachten, adviesaanvragen en de logistiek rondom de trainingen. . Als codespecialist houd ik mij o.a. bezig met het beantwoorden van vragen over de Gedragscode en het beoordelen van uiteenlopende soorten adviesaanvragen.

Kun je daar wat meer over vertellen?
Als bedrijven bijvoorbeeld een innovatief project willen sponsoren dat bedoeld is om de kwaliteit van de zorg te verbeteren, kunnen ze ons laten beoordelen of dit in lijn is met de regelgeving. En als ze een congres of een nascholing willen sponsoren of organiseren, dan zijn er strikte regels waaraan zij zich moeten houden. Als er voor zo’n nascholing accreditatie wordt aangevraagd, moet er een zelfevaluatie worden ingevuld. Zo kunnen wij kijken of er sprake is van gunstbetoon richting de deelnemers aan zo’n nascholing. Daarmee bedoelen we dat bedrijven bijvoorbeeld teveel gastvrijheid aanbieden (eten, drinken, overnachtingen of reiskosten) of op een andere manier beroepsbeoefenaren te veel geven. Het beoordelen van zo’n aanvraag gaat automatisch, maar sommige aanvragen wijken af en deze beoordeel ik handmatig.

Hoe verliep dit het afgelopen jaar?
Ondanks dat er door corona minder bijeenkomsten waren en veel online plaatsvond, was het drukker dan vorig jaar. Daarnaast beoordelen we via een andere procedure buitenlandse nascholingen en congressen en ook overige adviesaanvragen. Daarbij kun je denken aan sponsoring van specifieke activiteiten van bijvoorbeeld ziekenhuizen of aan de vraag of het aanbieden van een bepaald geschenk aan artsen voldoet aan de strikte regels die daarvoor bestaan

Wat doe je als een aanvraag te complex is om advies over te geven?
Soms vereist een advies specifieke medische of wetenschappelijke kennis en dan schakel ik een hulplijn in. Ik kan dan één van de leden van de Codecommissie vragen om mee te denken. Zij hebben expertise in verschillende vakgebieden in huis.

Wat is het verschil tussen de werkzaamheden bij de Keuringsraad en bij CGR?
Bij de CGR is het niet verplicht reclame-uitingen preventief te toetsen. Het is de eigen verantwoordelijkheid van adverteerders dat hun reclame voor receptgeneesmiddelen voldoet aan de regelgeving. Reclame voor receptgeneesmiddelen mag niet richting de consument of patiënt. Wel mag je het publiek informeren over receptgeneesmiddelen.  Deze informatieve uitingen beoordeelt de CGR vaak wel vooraf. Een groot deel van de CGR advisering gaat over gunstbetoon en dus over financiële relaties tussen farmaceutische bedrijven en beroepsbeoefenaren. Dat speelt bij de KOAG/KAG helemaal niet.

Klopt het dat de Keuringsraad en CGR verschillende codes gebruiken?
De Keuringsraad gebruikt de Code Publieksreclame Geneesmiddelen (CPG) (link). Dat is een onderdeel van de GedragscodeGeneesmiddelenreclame.    

Geven jullie ook advies?
Ja, er zijn verschillende soorten adviesaanvragen. Aanvragen voor informatieve uitingen gericht op het publiek gaan via het klantportaal. Adviesaanvragen over bijvoorbeeld reclame, (buitenlandse) bijeenkomsten, sponsoring, geschenken of dienstverlening kennen een andere procedure.

Waarom bestaat er naast de Geneesmiddelenwet een Gedragscode Geneesmiddelenreclame?
De Geneesmiddelenwet is veel algemener. Slechts 1 hoofdstuk gaat over geneesmiddelenreclame, en die regels zijn in de Gedragscode verder uitgewerkt. 

Zijn er verschillende toezichthouders voor geneesmiddelenreclame?De Inspectie voor de Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) is de officiële toezichthouder vanuit de overheid die ook boetes kan opleggen. CGR ziet erop toe dat zelfregulering goed plaatsvindt. Er zijn werkafspraken en iedere 6 weken overleggen wij met de IGJ.

Kun je iets meer vertellen over overige activiteiten van de CGR?
Vier keer per jaar bieden we een basistraining over regelgeving aan. Daarin staat de Gedragscode centraal en geven we veel praktijkvoorbeelden. Ook geven we vier keer per jaar een verdiepingstraining. Daarin wordt de kennis van de deelnemers opgefrist en dieper ingegaan op de verschillende onderwerpen zoals gunstbetoon en de actualiteiten. Daarnaast kunnen bedrijven of andere belanghebbenden een klacht indienen bij onze Codecommissie als zij van mening zijn dat de reclameregels zijn overtreden.

Voor wie zijn deze trainingen?
Deze trainingen zijn voor medewerkers bij farmaceutische bedrijven, maar ook voor andere betrokkenen zoals artsen, advocaten en bijvoorbeeld mensen die zich bezighouden met de organisatie van medische congressen.
Wil je meer weten of je aanmelden voor één van de trainingen? Kijk dan hier!

Welke nieuwe ontwikkelingen zijn er?
Er komen nieuwe uurtarieven voor de uitvoering van dienstverlening. Farmaceutische bedrijven mogen een vergoedingaanbieden aan artsen en andere healthcare professionals die diensten verrichten zoals lezingen geven. De tarieven waren sinds 2012 niet meer aangepast, dus het is goed dat dat nu gebeurt.
Verder is wat farmaceuten in het openbaar over hun (corona)vaccin of geneesmiddelen mogen zeggen heel actueel. Het is informatieverstrekking naar de consument toe, maar neigt ook naar reclame. Pfizer en Moderna zijn nog nooit zo vaak genoemd en de minister heeft het over dansen met Janssen.

Hoe gaat 2022 eruitzien?
In 2022 zal de patiënt een grotere rol gaan spelen. Patiënten worden mondiger en zoeken steeds vaker zelf informatie op. Farmaceutische bedrijven hebben meer contact met de patiënt, bijvoorbeeld om ervaringen te delen. Dit wordt steeds professioneler georganiseerd. Patiënten zijn soms in dienst bij een patiëntenvereniging. Dit vraagt om meer mogelijkheden op het gebied van voorlichting en vergoedingen voor dienstverlening.